سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
29
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
فرع شرح فارسى : شارح ( ره ) مىفرماين : اگر طفل با حالت ديوانگى بالغ شد ولىّ مىتواند از طرف او طلاق دهد . امّا جماعتى از علماء فرمودهاند كه ولىّ به طور مطلق حق دارد از طرف ديوانه طلاق دهد بدون اينكه بين ديوانه دائمى و غير او فرقى باشد . و در برخى از اخبار بر اطلاق جواز طلاق نيز دلالت و شاهد مىباشد ولى در عين حال تفصيل وجيهتر بوده و به همين رأى نيز مرحوم مصنّف در كتاب قواعد قطع و جزم پيدا نموده است . قوله : طلّق عنه الولى حينئذ : ضمير در [ عنه ] به [ صبىّ كه با حالت فساد عقل بالغ شده ] راجع است و مقصود از [ حينئذ ] حين بلوغه مع فساد العقل مىباشد . قوله : و فى بعض الاخبار دلالة عليه : از جمله اين اخبار دو روايت ذيل است كه مرحوم صاحب وسائل آنها را در ج ( 15 ) ص ( 329 ) به اين شرح نقل نموده : حديث اول محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از حسين بن سعيد از نضر بن سويد از محمد بن ابى حمزه از ابى خالد قمّاط قال قلت لابى عبد اللّه عليه السّلام : الرّجل الاحمق الذاهب العقل يجوز طلاق وليّه عليه ؟ قال : و لم لا يطلّق هو ؟